Özgür Özel ve CHP yönetiminde görev alan milletvekilleri, Kök Yasa teklifine “evet” oyu verdiler…
Bu tercih, yeni şekillenmekte olan seçmen tabanında, iki farklı tepkiye yol açtı…
Bir kesim bu tercih nedeniyle hayal kırıklığı yaşarken…
Diğer kesim ise sosyal demokrat bir partiye yakışan tercih olarak tanımladı…
İki tepkinin de anlaşılabilir tarafları var...
Benim asıl dikkatimi çeken ise Özgür Özel’in Meclis kürsüsündeki konuşmasıydı…
Özel, biraz sonra “evet” diyeceği yasayı hukuk, adalet ve teknik yönleriyle ağır biçimde eleştirdi…
Buraya kadar sorun yok... Bir siyasetçi bir yasanın amacını destekleyip yöntemini eleştirebilir...
“İstikamete evet, yönteme itirazım var” diyebilir...
Ama tam burada bence çok önemli bir fırsat kaçırıldı zira Özel kürsüden şöyle diyebilirdi:
“Devlet, terör örgütü mensuplarına silah bırakmaları karşılığında özgürlüğün yolunu açıyorsa; silaha hiç bulaşmamış insanları düşüncelerinden, sözlerinden ve siyasi tercihlerinden dolayı hapiste tutmamalı…” İşte o zaman verilen “evet” oyunun siyasi anlamı değişirdi...
Çünkü mesele PKK mensuplarının affedilip affedilmemesinden çok daha büyüktür…
Mesele devletin adalet anlayışıdır…
Peki benim adaletim nerede?
Eğer düşünerek siyaset yapmak yerine, öldürerek siyaset yapmayı tercih eden örgütün mensupları için toplumsal barış adına yeni bir hukuk yolu açılabiliyorsa…
Eline hiç silah almamış; KHK’lıları… Sözleri ve siyasi faaliyetleri nedeniyle cezaevinde bulunanları… Şiddete başvurmamış, kamu malına zarar vermemiş ama hayatları mahkeme kararları veya idari işlemlerle altüst edilmiş insanların durumunu da yeniden düşünmek gerekirdi…
***
Çünkü barış seçici olamaz... Adalet ise asla seçici olamaz…
Devlet, dün silah taşıyana bugün “silahını bırak, seni yeniden topluma kazandıralım” diyebiliyorsa…
Düşüncesini açıklayan yurttaşına da “senin hukukunu yeniden gözden geçiriyorum” diyebilmelidir…
Aksi halde toplumun bir bölümünün:
“Peki benim adaletim nerede?” diye sorması kaçınılmazdır…
İşte şimdi oldu Özgür Bey
Özgür Özel’in kaçırdığı siyasi fırsat bence buydu.
“Bu yasaya rağmen evet” demek yerine, konuşmasını şu cümleyle bitirebilirdi: “Silah bırakana özgürlüğün yolunu açıyorsak, eline hiç silah almamış olanın düşüncesini de suç olmaktan çıkarmak zorundayız…”
Çünkü kalıcı barışın iki ayağı vardır: Biri silahların susması... Diğeri adaletin konuşması…
***
Özgür Özel Meclis kürsünden bunları söylemeyince, bir gece önce Ferit Atay’la yaptığımız Youtube sohbetinde, bende yarattığı hayal kırıklığı nedeniyle Özel’i eleştirmiştim…
Dün sabah tam da benim eksik gördüğüm açıklamayı yaptığını okuyunca:
“İşte şimdi oldu Özgür Bey kardeşim” dedim…
