Bazı kişiler, Dilek İmamoğlu’nun, doğum gününü kutladığı eşi Ekrem İmamoğlu’na hitaben yazdığı “Seni seviyorum sevgilim, iyi ki doğdun” cümlesinden hoşlanmadılar...
Bir vatandaş: “İnsan kocasına neden sevgilim diye hitap eder ki?” diye soruyordu…
Ben de bunun üzerine şu cevabı verdim:
“Ben 58 yıldır, çocuklarımızın annesine sevgilim diyorum... Günaha mı giriyorum, suç mu işliyorum, ayıp mı ediyorum?..”
***
Meğer bazı kişilere göre ayıp ediyormuşum!..
Çünkü itiraz edenlerden biri şöyle yazıyordu:
“Bizim Müslüman Türk kültürümüzde eş, sevgili statüsünde değildir. Sevgili, evli olmayanlar için söylenir…”
Doğrusu bu cümleyi okuduğumda şaşırdım… Sonra düşündüm… Ve sonra da bu absürt kuramı sevgilime okudum… İkimiz de kahkahalarla güldük…
Kahkahalarla güldük çünkü...
Canlarım, bir insanı önce seviyorsunuz... Sonra ona aşık oluyorsunuz... Hayatınızı onunla birleştirmeye karar veriyorsunuz... Ve… Nikah masasına oturuyorsunuz...
Sevgiyi yaşamadığı için bilmeyenlere göre, bir anda, sevdiğiniz insan sevgili olmaktan çıkıp sadece, “eşiniz” ya da “karınız” kategorisine geçiyor?..
***
Oysa ben çocuklarımızın annesini “eşim” olarak değil “sevgilim” olarak tanıdım...
Onu tanır tanımaz “karım” değil “sevgilim” dedim… Onu ilk önce, “sevgilim” olarak sevdim...
Nikah ise devletin ve toplumun aile kurumunu düzenlemek için koyduğu hukuki bir kayıt işlemiydi…
***
Yani canlarım, kalbimdeki sevginin adı değişmedi…
İşte bu yüzden yıllardır ona “sevgilim” diyorum…
Bunu bilen bir takipçim şöyle yazmış:
“Ben gerçekten evli olmadığınızı, sevgiliniz olduğunu düşünmüştüm…”
Doğrusu bu yorum çok hoşuma gitti… Çünkü aslında ideal olan da buydu… Bir kadınla bir erkek yıllar sonra bile dışarıdan bakıldığında hâlâ sevgili sanılıyorsa, o evlilik birçok şeyi başarmış demektir...
Evlilik sevgililiğin mezarı değil, devamıdır...
Nikahın amacı sevgiyi gömmek değil, onu sonsuza kadar yaşatmaktır...
Bizim kültürümüzde bazen insanlar birbirlerine “hanım”, “bey”, “eş” diye hitap ederler ama…
Sevgiyi ifade eden kelimelerden çekinirler…
Oysa sevgiyi söylemekten utanılan yerde sevgi zamanla susar…
Benim anlayışıma göre bir insanın eşine “sevgilim” demesi ayıp değil, güzeldir…
Garip olan; kişinin, yıllarca aynı yastığa baş koyduğu insana sevgisini ifade etmekten çekinmesidir…
***
58 yıl sonra bile eşine “sevgilim” diyebilen insanlar varsa, ki var…
Toplumun asıl ihtiyacı onları eleştirmek değil, onlardan ilham almaktır…
Çünkü dünyayı ayakta tutan şey hukuki sözleşmeler değil, sevgidir… Nikah cüzdanları değil, kalplerdir...
