Türkiye’de solun işi sağdan her zaman daha zordur. Sağda güçlü liderlik alışkanlığı, kazanmaya devam edebildiği sürece liderlerin elini rahatlatır. Çerçeve yasa örneğinde Bahçeli’nin radikal tavrında gördüğümüz gibi hiç beklenmedik bir hamle yaptıklarında, seçmeni “Liderin bir bildiği vardır” deyip izlemeye geçebilir. Solda böyle değildir. Seçmen daha aktiftir. Hemen herkesin bir görüşü vardır ve seçmenler bu görüşlerini savunma konusunda katı ve proaktiftir. Böyle bir kitleye liderlik etmek kolay değildir. Elbette seçmen gruplarının böyle şekillenmesinde çeyrek asırdır mevcut sağın kazanıyor solun kaybediyor olmasının da etkisi var. Kazandığın müddetçe güçlü lider olmak da kolay. Dengeler kaybedince değişir.
***
Merkez sol diyebileceğimiz CHP geleneğinin biz de bir diğer dezavantajı iki ana kanat üzerinde yükselmiş olması. Bu bilimsel bir tanımlama değil, eminim siyaset bilimciler çok daha yerinde tanımlamalar bulabilirler. Bir kanat Çankaya-Batı ekseni, diğer kanat Tunceli-Doğu ekseni diyelim. Çankaya-Batı ekseni sistemin aynen devamını isterken Tunceli-Doğu ekseni kökten değişmesini ister. Çankaya-Batı ekseni seküler değerlere kökten bağlıdır devletle barışıktır, merkezdir, kendisini merkez görür. Tunceli-Doğu ekseni ise çevrededir, kendini çeperde görür, dönüşüm ister.
***
Geleneksel CHP örgütlerinde de seçmeninde de iki kanat da vardır. Bu iki kanat pek çok konuda uzlaşabilir, ortak nokta bulabilirken, Kürt meselesi gibi meselelerde ayrışır. Çünkü meseleye farklı gözlüklerle bakarlar. Yeni Parti’nin yaşadığı çelişkinin ana meselesi bu.
***
Siyaseti Erdoğan karşıtlığı hattında tutmak muhalefet açısından da can simidi. Herkes bir kişiye karşı bir çatıda birleşince diğer konular ikincil üçüncül kalıyor. Tartışılması erteleniyor, rafa kaldırılıyor. Ancak siyaset çözüm için başka bir denklemle muhalefetin önüne geldiğinde sarsıntı başlıyor. İki ana hat arasındaki ayrışma gün yüzüne çıkıyor.
Şu aşamada Yeni Parti’yi kurduran da sürdüren de Özgür Özel’in bitmek bilmeyen enerjisi ve alttan gelen baskı. İnsanlar Yeni Parti’yi çocukları gibi sahiplenme eğiliminde. Ceplerinden para koyarak emek koyarak partiyi iktidara taşımak istiyorlar. Ancak bu da başka bir zorluk yaratıyor. Bütçesinden kısıp bağış yapan, Özel’in peşinden miting miting gezen seçmen parti kendi durduğu yerde dursun istiyor. Özverisinin karşılığında partisinden kendisine sadakat bekliyor. Ancak maalesef siyaset bazen beklenmedik manevralarla yeni bir durum yaratmayı zorunlu kılıyor. Bu durum canı burnunda seçmen bir de hıncını Yeni Parti’den almak istiyor.
***
Muhalefetin böyle durumlarda yapabileceği şey, konuyu değiştirmek. Siyaseten sorun olarak gösterdiklerini yeniden işaret etmek. İktidar da bunu bildiği için konu değişsin istemeyecektir.
