Anketten çıkan sonuç bütün partileri kara kara düşündürdü. Vatandaşın mesajı bu ankette çok net oldu
Asal Araştırma’nın 8-15 Kasım 2026 tarihleri arasında 28 ilde 2 bin 5 kişiyle gerçekleştirdiği kamuoyu yoklaması, seçmen gündemindeki öncelikleri gözler önüne serdi. Katılımcıların yüzde 57,1’i Türkiye’nin en önemli meselesinin ekonomi ve hayat pahalılığı olduğunu ifade ederken, mevcut tabloya yönelik seçmen beklentileri de ölçüldü.
Türkiye siyasetinde ekonomik gelişmeler, finansal piyasalardaki dalgalanmalar ve yeni siyasi oluşumların tartışıldığı kritik bir süreçte gerçekleştirilen son kamuoyu araştırması, Ankara kulislerinde geniş yankı uyandırdı. 8-15 Kasım 2026 tarihleri arasında Türkiye genelindeki seçmen eğilimlerini ve vatandaşların öncelikli gündem maddelerini ölçmek amacıyla yapılan kapsamlı saha çalışması, mevcut siyasi aktörlerin tamamına yönelik güçlü bir uyarı niteliği taşıyor.
Araştırma verileri, toplumun ezici bir çoğunluğunun geçim sıkıntısı ve ekonomik istikrarsızlık başlıklarına odaklandığını gösterirken, siyaset kurumunun çözüm üretme kapasitesine duyulan güvenin ciddi biçimde sorgulandığını ortaya koyuyor. Kamuoyu araştırmasının bilimsel güvenilirliğini ve Türkiye genelini temsil etme kabiliyetini sağlamak adına uluslararası standartlarda bir tasarım benimsendi. Çalışma, Avrupa Birliği istatistiksel bölge birimleri sınıflandırması olan NUTS-2 bölgeleme sistemine uygun biçimde toplam 26 alt bölgeyi kapsayan 28 ilde yaşayan vatandaşlarla yürütüldü.
Veri toplama aşamasında güncel anket teknolojilerinden biri olan CATI (bilgisayar destekli telefon görüşmesi) yöntemi kullanıldı. Toplam 2 bin 5 kişilik örneklem büyüklüğü üzerinden gerçekleştirilen saha çalışmasında, sonuçlar yüzde 95 güven düzeyinde ve artı-eksi yüzde 2,43 hata payı sınırları içerisinde hesaplandı. Araştırmaya yalnızca yasal seçmen yaşı olan 18 yaş ve üzeri bireyler dahil edilirken, örneklemin illere göre dağılımında son genel seçimlerdeki resmi seçmen sayıları baz alındı.
Ayrıca toplumsal temsiliyetin tam olarak sağlanabilmesi amacıyla yaş grupları ile kadın-erkek nüfus kotalarının dengeli dağıtılmasına özen gösterildi. Sahadan toplanan tüm ham veriler, bilimsel tutarlılık kontrollerinin ardından SPSS istatistik programı aracılığıyla analiz edilerek raporlaştırıldı. Araştırmaya katılan seçmenlere ilk olarak "Sizce Türkiye’nin en önemli sorunu nedir?" sorusu yöneltildi. Verilen yanıtlar, vatandaşların günlük yaşamını doğrudan etkileyen ekonomik baskıların diğer tüm toplumsal ve siyasi meselelerin açık ara önünde yer aldığını kanıtladı.
Katılımcıların yüzde 57,1’i Türkiye’nin bir numaralı gündem maddesinin ekonomi, enflasyon ve hayat pahalılığı olduğunu ifade etti. Ekonomik daralmanın hemen ardından gelen ikinci sıradaki başlık ise son dönemde finans dünyasını ve kamuoyunu yakından meşgul eden "Fon krizi" oldu. Seçmenlerin yüzde 8,8’i fon krizini ülkenin en temel sorunu olarak işaret ederken, üçüncü sırada yüzde 7,4 oranıyla "Adaletsizlik" algısı yer aldı. İstihdam piyasasındaki daralmayı yansıtan işsizlik sorunu yüzde 5,2 ile dördüncü sırada konumlanırken, eğitim sistemindeki aksaklıklar yüzde 4,4 oranında dile getirildi.
Katılımcıların yanıtlarına göre Türkiye’nin öncelikli sorunlarının tam dağılımı şu şekilde gerçekleşti:
| Sorun Başlığı | Oy / Tercih Oranı (%) |
| Ekonomi, enflasyon, hayat pahalılığı | %57,1 |
| Fon krizi | %8,8 |
| Adaletsizlik | %7,4 |
| İşsizlik | %5,2 |
| Eğitim | %4,4 |
| Ahlak | %3,0 |
| Emekli maaşları, asgari ücret | %2,8 |
| Yolsuzluk | %2,5 |
| Güvenlik, terör | %1,6 |
| Diğer | %4,0 |
| Fikrim yok / Cevap yok | %3,2 |
Tablodaki veriler incelendiğinde; ekonomi, hayat pahalılığı, fon krizi, işsizlik ile emekli maaşları ve asgari ücret başlıklarının toplam oranının yüzde 73,9 seviyesine ulaştığı görülüyor. Bu tablo, seçmenlerin yaklaşık dörtte üçünün temel beklentisinin doğrudan cüzdanına, gelir adaletine ve finansal güvenliğe dokunan somut adımlar olduğunu gösteriyor. Öte yandan geçmiş yıllarda anketlerin zirvesinde yer alan güvenlik ve terör başlığının yüzde 1,6 seviyesinde kalması, seçmen önceliklerinin güvenlik ekseninden tamamen ekonomik refah ve hukuk eksenine kaydığını ortaya koyuyor.
Anketin ikinci bölümünde katılımcılara, tespit edilen bu sorunların üstesinden hangi siyasi aktörün gelebileceği soruldu. "Sizce bugün Türkiye'nin sorunlarını hangi siyasi parti çözebilir?" sorusuna verilen yanıtlar, Türk siyasi tarihinin en dikkat çekici protesto ve güvensizlik eğilimlerinden birini gözler önüne serdi. Araştırmaya katılan seçmenlerin yüzde 36,2’si, mevcut siyasi partilerin hiçbirinin Türkiye’nin sorunlarını çözemeyeceğini belirterek "Hiçbiri" seçeneğini işaretledi.
"Fikrim yok veya cevap yok" diyen yüzde 7,4’lük kesim de bu orana eklendiğinde, mevcut siyasi yelpazedeki hiçbir partiye çözüm kredisi açmayan seçmen kitlesinin toplam büyüklüğü yüzde 43,6’ya ulaşıyor. Bu durum, hem iktidar kanadının hem de muhalefet blokunun seçmen nezdinde ciddi bir ikna ve güven sorunuyla karşı karşıya olduğunu gösteriyor.
Siyasi partiler bazında yapılan değerlendirmede ise iktidar partisi AKP yüzde 21,4 oranıyla partiler arasında ilk sırada yer alırken, siyaset sahnesindeki yeni oluşumu temsil eden Yeni Parti yüzde 14 oranına ulaşarak ikinci sıraya yerleşti ve dikkatleri üzerine çekti. İYİ Parti yüzde 4,3 ile üçüncü sırada bulunurken, DEM Parti yüzde 3 ve Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) yüzde 2,6 oranında destek gördü. Ana muhalefet partisi CHP’nin sorun çözme kapasitesine inananların oranının yüzde 1,4’te kalması anketin en çarpıcı sonuçlarından biri olarak kayıtlara geçti.
Araştırmada siyasi partilerin sorun çözme yeterliliğine ilişkin elde edilen tüm oranlar şu tabloda toplandı:
| Siyasi Parti / Seçenek | Oran (%) |
| Hiçbiri | %36,2 |
| AK Parti | %21,4 |
| Yeni Parti | %14,0 |
| İYİ Parti | %4,3 |
| DEM Parti | %3,0 |
| MHP | %2,6 |
| CHP | %1,4 |
| Anahtar Parti | %1,2 |
| Yeniden Refah Partisi | %1,0 |
| Zafer Partisi | %1,0 |
| Diğer | %6,5 |
| Fikrim yok / Cevap yok | %7,4 |
Siyaset bilimciler ve kamuoyu araştırmacıları, Kasım 2026 verilerinin Türkiye’de seçmen davranışında köklü bir kırılmaya işaret ettiğini değerlendiriyor. Özellikle "Hiçbiri" yanıtının yüzde 36,2 gibi rekor bir seviyeye tırmanması, seçmenin klasik ideolojik kamplaşmalardan uzaklaşarak doğrudan performans ve çözüm odaklı bir değerlendirme yaptığını gösteriyor. Vatandaşlar, ekonomik krizin faturasını ve alım gücündeki erimeyi mevcut siyasi mekanizmaların yetersizliğine bağlarken, geleneksel partilerin sunduğu vaatlere mesafeli yaklaşıyor.
Araştırmada dikkat çeken bir diğer kritik unsur ise Yeni Parti’nin yüzde 14 seviyesindeki çıkışı oldu. Seçmenin geleneksel partilere duyduğu tepkinin bir bölümünün yeni siyasi arayışlara yöneldiği görülürken, Anahtar Parti (yüzde 1,2), Yeniden Refah Partisi (yüzde 1) ve Zafer Partisi (yüzde 1) gibi partilerin de belirli bir taban üzerinde varlık gösterdiği anlaşılıyor. Ancak muhalefet cephesindeki parçalı görünüm ve ana muhalefet partisinin çok düşük bir çözüm algısında kalması, seçmen nezdinde güçlü bir alternatif üretilemediği yorumlarını beraberinde getiriyor.
8-15 Kasım 2026 tarihli bu araştırmanın sonuçları, hem iktidar hem de muhalefet partilerinin kurmayları tarafından yakından mercek altına alındı. İktidar kanadında ekonomi yönetiminin enflasyonla mücadele programı, sabit gelirlinin alım gücünü korumaya yönelik adımlar ve finansal piyasalardaki şeffaflığı artıracak yasal düzenlemeler önümüzdeki dönemin en kritik sınavı olarak görülüyor. Zira seçmenin yüzde 57,1’inin ekonomiyi, yüzde 8,8’inin ise fon krizini işaret etmesi, alınacak somut ekonomik tedbirlerin seçmen psikolojisini doğrudan belirleyeceğini kanıtlıyor.
Muhalefet partileri açısından ise tablo çok daha kapsamlı bir özeleştiri ve strateji değişikliğini zorunlu kılıyor. Seçmenin sorunların çözümü noktasında mevcut muhalefet partilerine yönelmek yerine "Hiçbiri" seçeneğinde kümelenmesi, muhalefetin inandırıcı ve uygulanabilir ekonomik programlar ortaya koymakta zorlandığını gösteriyor. Önümüzdeki süreçte Türkiye siyasetinin yönünü, yalnızca siyasi söylemler değil, mutfaktaki yangını söndürecek, adalet duygusunu pekiştirecek ve toplumun yüzde 43,6’sını oluşturan kararsız ve tepkili kitleyi yeniden siyaset kurumuna kazandıracak somut çözüm önerileri belirleyecek.