Boşanma sürecindeki bir çift, mal paylaşımı nedeniyle mahkemelik oldu. Davacı koca, evlilik birliği içerisinde edinildiğini ileri sürdüğü çok sayıda daire ve araçtan kendisine pay verilmesini istedi. Davalı kadın ise söz konusu mal varlığının babasından kalan miras olduğunu belirterek paylaşım talebine karşı çıktı. Uyuşmazlıkta Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin verdiği karar dikkat çekti.

Şiddetli geçimsizlik yaşayan çift, boşanmak için Aile Mahkemesi'ne başvurdu. Davacı erkek, evlilik sırasında edinildiğini iddia ettiği daire ve araçların mal paylaşımına dahil edilmesini talep etti. Kadın ise babasından miras kalan taşınmazlar ve araçlar üzerinde eski eşinin herhangi bir hakkı bulunmadığını savundu.

Aile Mahkemesi, kadının savunmasını dikkate alarak davanın reddine karar verdi. Davacı kocanın avukatı kararı istinafa taşıdı. Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi de itirazları kabul etmedi. Bunun üzerine davacı erkek, kararı temyiz ederek dosyayı Yargıtay'a götürdü.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, dosyayı inceleyerek mal rejimi ve kişisel mallara ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Kararda, Türk Medeni Kanunu uyarınca eşlerden birinin evlilik öncesinde sahip olduğu malların yanı sıra evlilik süresince miras veya karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği mal varlığı değerlerinin de kişisel mal kabul edildiği hatırlatıldı.

Kanunda, eşlerin bütün mallarının aksi kanıtlanıncaya kadar edinilmiş mal sayılacağı hükmünün bulunduğu da vurgulandı.

Mahkemenin, kadının kişisel mal savunmasını kanıtladığı gerekçesiyle davayı reddetmesinin ise dosyadaki bütün mal varlığı yönünden yeterli inceleme yapılmadan verilmiş bir karar olduğu belirtildi.

Davalı kadın, kişisel malı olan ve dava konusu edilmeyen bir evin satışından elde edilen paranın bir bölümünü kullanarak tasfiye kapsamındaki 7 numaralı meskeni ve aracı satın aldığını ileri sürdü.

YARGITAY KARARINI VERDİ

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, özellikle aracın satın alınmasında kullanılan paranın kaynağının ve kişisel mal katkısının ayrıntılı biçimde araştırılması gerektiğine dikkat çekti.

Kararda, "Tasfiye konusu aracın edinme tarihinin ve edinme değerinin tamamının kişisel malla karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, öncelikle tasfiye konusu aracın davalı adına edinme tarihindeki değeri belirlenerek edinme tarihi itibarıyla davalının kişisel malı olan 4 bin TL ile ödendiği, geri kalan kısmının ise aksi ispat edilemediğinden edinilmiş maldan karşılandığı kabul edilerek kişisel mal denkleştirmesinin yapılıp sonucuna göre davacı erkeğin katılma alacağının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile tasfiye konusu araç yönünden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir" denildi.

Bu değerlendirmeyle Yargıtay, aracın tamamının miras kaynaklı parayla alınıp alınmadığı belirlenmeden karar verilemeyeceğine hükmetti.

Böylece mal paylaşımında kişisel mal katkısının hesaplanması ve kalan bedelin hangi kaynaktan karşılandığının araştırılması gerektiği ortaya konuldu.