İsveç'te kedi sahibi olmak, mama kabını doldurup evden çıkmakla sınırlı değil. Ülkenin hayvan refahı düzenlemeleri, kedi sahiplerine günlük bakım, sosyal temas ve yaşam alanı konusunda somut yükümlülükler getiriyor. Sosyal medyada son günlerde "yeni yasa" olarak yayılan kurallar ise aslında yıllardır yürürlükte olan yönetmeliklere dayanıyor.
GÜNDE EN AZ İKİ KEZ BAKIM ŞARTI
Kural, İsveç Tarım Kurulu Jordbruksverket tarafından hazırlanan kedi ve köpek bakımına ilişkin yönetmelikte yer alıyor. Kurumun resmi rehberinde, kedilerin günde en az iki kez kontrol edilmesi gerektiği açıkça belirtiliyor.
Bu kontrol, yalnızca mama ve su vermekten ibaret değil. Kedinizin genel sağlık durumunun gözlenmesi, davranışlarının takip edilmesi ve ihtiyaçlarının karşılanması da bu kapsamda değerlendiriliyor. Yeni doğmuş, hasta, yaralı veya doğuma yakın kedilerde kontrol sıklığının daha da artırılması isteniyor.
Yönetmelik, yalnızca ev kedilerini kapsamıyor. Dışarı çıkan ve ahırda yaşayan kediler de aynı denetim kurallarına tabi. Jordbruksverket, kedilerin bağımsız hayvanlar olarak bilinse de insanlarla ve diğer hayvanlarla temastan hoşlandığını vurguluyor.
KEDİYİ GÜN BOYU YALNIZ BIRAKMAK YASAK MI?
En çok merak edilen soru, çalışanların kedilerini evde yalnız bırakıp bırakamayacağı. Yönetmeliğe göre bu durum tek başına ihlal sayılmıyor. Mama, temiz su ve güvenli bir ortam sağlandığı, günlük iki kontrolün aksatılmadığı sürece normal bir iş günü kurala aykırı kabul edilmiyor.
Ancak kediyi kimseye emanet etmeden hafta sonu tatiline çıkmak, kuralların açık şekilde ihlali anlamına geliyor. Kedi sahiplerinin, yokluklarında bakımı üstlenecek birini ayarlaması gerekiyor. Aksi durumda hayvanın susuz kalması, hastalanması veya strese girmesi halinde sorumluluk sahibine ait oluyor.
TIRMANMA ALANI VE ZİHİNSEL UYARIM DA ZORUNLU
İsveç yönetmeliği, bakım sıklığının ötesinde yaşam alanıyla ilgili de kurallar koyuyor. Her kedinin kendine ait bir yatma yerine sahip olması gerekiyor. Ayrıca tırmanabileceği, tırnaklarını bileyebileceği ve gerektiğinde saklanabileceği alanların evde bulunması zorunlu tutuluyor.
Hiç dışarı çıkmayan kediler için yükümlülükler daha da artıyor. Bu kedilere oyalanacak etkinlikler sunulması, zihinsel olarak uyarılmaları ve avlanma içgüdülerini tatmin edebilecekleri fırsatlar yaratılması isteniyor. Aksi halde kedilerde davranış bozuklukları ve stres kaynaklı sağlık sorunları görülebiliyor.
Beslenme ve bakım da yönetmelik kapsamında. Kediye her gün dengeli mama verilmesi, temiz suya her an ulaşabilmesi, tüy, diş ve tırnak bakımının düzenli yapılması sahibin sorumluluğunda. Tırmalamasını engellemek için tırnakların ameliyatla alınması ise açıkça yasaklanıyor.
DENETİM VE CEZALAR NASIL İŞLİYOR?
Kurallara uyulmaması halinde devreye il yönetimleri giriyor. Vatandaş ihbarı üzerine yapılan denetimlerde önce eksiklerin giderilmesi isteniyor. Eksikler giderilmezse para cezası uygulanabiliyor.
Ağır ihmal, kötü muamele veya hayvanın sağlığının ciddi şekilde tehlikeye atılması durumunda ise hapis cezası ve hayvan bakma yasağı gündeme gelebiliyor. Yetkililer, amacın ceza vermek değil, hayvan refahını korumak olduğunu belirtiyor.
İsveç örneği, hayvan sahipliğinin yalnızca sevgiyle değil, hukuki sorumlulukla da yürütüldüğünü gösteriyor.
Bir kedinin getirdiği sessiz güzellikler. Hayatlarımızda neler değişiyor?Hayat
