Pazartesi günü kaldığım yerden devam ediyorum: Ekonomi yönetimi, sanayici için ne yapmalı?..
Klasik iktisatçı gözüyle bakarsam hemen:
“Fiyat istikrarını sağlamalı” demem gerekir ama diyemem…
Çünkü bugünkü şartlarda sorun gibi görünen fiyat istikrarsızlığı aslında, çözüm olarak uygulanan ekonomi ve para politikalarının sonucu…
O halde Türkiye bir süre “ehemini mühimine tercih etmeli…”
86 milyonun geleceğini gerçekten de kurtarmak istiyorsak öncelikle, o 86 milyonun geleceğini kurtarabilecek kadar güçlü olan özel sektör sanayicisini kurtarmalıyız…
***
Bunun için ise hemen, sanayiciye özel finansman sağlamak amacıyla, seçici kredi politikasından yararlanacak sektörler tespit edilmeli ve sektörlere düşük faizli üretim kredileri verilmeli…
Enerji maliyetlerini dengelemek amacıyla sanayiye, özel enerji tarifesi ve geçici destek mekanizmaları uygulanmalı…
***
Bu arada, geçici vergi ertelemeleri yapılmalı… SGK destekleri ile vergi ve prim yükü hafifletilmeli…
Bütün bunlar yapılırken partizanlıktan ve “ahbap – çavuş” ilişkilerinden fersah fersah uzak durulmalı ki…
Sanayici için güven ortamı yaratılsın zira…
En kritik konu: Hukuk, öngörülebilirlik ve kurallı ekonomidir…
Bunlar olmadan hiçbir yatırım gelmez…
En büyük risk: Geç kalmak...
Ekonomide bazı eşikler vardır, bunlardan biri kur eşiğidir (1994 ve 2001 krizleri öncesi) ve… O eşik geçilirse, geri dönüş çok zor olur...
Aşırı baskılanmış kur, düdüğü bozulmuş düdüklü tencere gibidir…
Kaynarken ihracatçıyı, patladığında çevresindeki herkesi öldürür…
Kontrollü rekabetçi kur ise üretimi destekler…
Bugün sanayici işte o eşiği işaret ediyor…
Açıkça değil ama, “biz o eşikteyiz” diyor…
Eğer bu ses duyulmazsa, yarın şu cümleyi duyabiliriz:
“Artık üretim yapamıyoruz...”
“Artık üretim yapamıyoruz noktası”, 86 milyonu kurtarmak amacıyla çıkılan yolda, 86 milyonun telef olduğunun işaret fişeğinin ateşlendiği noktadır zira, sanayici bu ülkenin altın yumurtlayan tavuğudur…
***
Benim gibi, cenneti umut ve iyimserlik olan biri için Türkiye’nin: Genç nüfus… Gelişmiş üretim kültürü ve coğrafya benzeri çok büyük avantajları var…
Unutmayalım, bu avantajlar… Doğru politikayla fırsata dönüşür…
Dikkat!.. Dikkat!.. Dikkat!..
Dün sanayici konuştu… Yarın belki ihracatçı daha sert konuşacak…
Sonra işçi konuşacak ama mesele şu: Bu sesler duyulacak mı?..
Çünkü ekonomi, rakamlardan ibaret değildir...
Ekonomi; insandır, emektir, umuttur ve bugün o umut, uyarı sinyali veriyor:
“Ey yetkili!.. Eğer üretici nefes alamazsa… Ekonomi yaşayamaz” diye haykırıyor...
Yarın “seçici kredi politikası” ve olması gereken Türkiye modelini kısaca anlatacağım…
