Dün bu köşede yayımlanan ve Mehmet Ağar’ın da değişmiş olabileceğine ilişkin yazım üzerine destekten çok “eleştiri” aldım…

Eleştirenler görüşüme değil de daha ziyade Mehmet Ağar’ın da değişebileceğine ilişkin kanaatime kafayı takmışlardı…

Sorun “değişim” değil, Mehmet Ağar ismiydi yani…

Hâlâ, olgularla ilgilenmek yerine isimlerle kavgalı olmak ne kadar elem verici bir şey…

***

Evren sürekli değişirken… Teknoloji neredeyse her gün kendini yenilerken, siyasetçiyi (Veya bir kişiyi, düşünürü) geçmişine hapsetmek ne kadar sağlıklı olabilir ki?..

Gel geleyim, toplumda yaygın bir kanaat var:

“Siyasetçiler değişmez…”

***

Bu cümle, yılların hayal kırıklığından süzülmüş bir yorgunluk taşır ama; şu soruyu sormadan bu hükme varmak kolaycılık olur:

Gerçekten siyasetçiler mi değişmez mi?.. Yoksa biz mi değişimi ölçmeyi bilmiyoruz?..

Çünkü siyasetçi de insandır...

Güçten etkilenir, krizden etkilenir, toplumdan etkilenir...

Tarih boyunca liderlerin fikir değiştirdiği, politikalarını yenilediği, hatta geçmiş pozisyonlarıyla açıkça çeliştiği pek çok örnek var…

Değişim değil, adaptasyon

“Değişim mümkün mü?” sorusuna cevap verildiğinde sorun çözülmüş olmaz…

Asıl sorun şu: Hangi değişim gerçek?..

Bir siyasetçinin değiştiğini anlamak için niyet okumasına değil, davranış okumasına ihtiyaç vardır…

Eğer bir siyasetçi söylemini değiştiriyor ama kadroları aynı kalıyorsa…

Eğer yeni sözler eski politikaların ambalajıysa…

Eğer dönüşüm rüzgârın yönüne göre oluyorsa…

Tabii ki orada değişim değil, adaptasyon vardır…

***

Ama bir siyasetçi:

Kendi tabanına rağmen pozisyon alıyorsa…

Hata yaptığını kabul edebiliyorsa…

Kısa vadeli oy kaybını göze alıyorsa…

Aynı çizgide zamana yayılmış tutarlılık gösteriyorsa…

İşte o zaman dönüşüm ihtimali ciddiye alınmalıdır…

Demokrasi zaten bunun üzerine kurulu bir sistemdir:

İnsanların değişebileceği, ama toplumun bunu sınayacağı bir düzen…

Sandıkta değil, hafızada verilen karar

Kimse değişmez” demek umudu öldürür...

“Herkes değişir” demek ise saflıktır…

Olgun toplumun yolu şuradan geçer: Umudu korurken denetimi elden bırakmamak…

Çünkü umut, eleştirel akılla birleştiğinde toplumu ileri taşır...

Kör inançla birleştiğinde ise hayal kırıklığı üretir…

***

Belki de doğru cümle şudur:

Siyasetçiler değişebilir… Ama onların gerçekten değişip değişmediğine toplum karar verir…

Ve bu karar sadece sandıkta değil, hafızada verilir...